اخبار اخبار

حب على(عليه ‏السلام) در قرآن

  قرآن سخن پيامبران گذشته را كه نقل مى‏‌كند، مى‏‌گويد همگان گفتند:«ما از مردم مزدى نمى‏‌خواهيم، تنها اجر ما بر خداست‏». اما به پيغمبر خاتم(ص) خطاب مى‏‌كند:

  «قل لا اسألكم عليه اجرا الا المودة فى القربى»(1) .

  بگو  از شما مزدى را درخواست نمى‏‌كنم مگر دوستى خويشاوندان نزديكم.

  اينجا جاى سؤال است كه چرا ساير پيامبران هيچ اجرى را مطالبه نكردند و نبى اكرم(ص) براى رسالتش‌ مطالبه مزد كرد، دوستى خويشاوندان نزديكش را به‌عنوان پاداش رسالت از مردم خواست؟

  قرآن خود به اين سؤال جواب مى‏‌دهد: «قل ما سألتكم من اجر فهو لكم ان اجرى الا على الله(2)  ؛ بگو مزدى را كه درخواست كردم چيزى است كه سودش عايد خود شماست. مزد من جز بر خدا نيست».

  يعنى آنچه را من به عنوان مزد خواستم عايد شما مى‏‌گردد نه عايد من. اين دوستى كمندى است ‏براى تكامل و اصلاح خودتان. اين اسمش مزد است و الا در حقيقت‏ خير ديگرى است كه به شما پيشنهاد می‌كنم، از اين نظر كه اهل البيت و خويشان پيغمبر مردمى هستند كه گرد  آلودگى نروند و دامنى پاك و پاكيزه دارند، محبت و شيفتگى آنان جز اطاعت از حق و پيروى از فضايل نتيجه‌‏اى نبخشد و دوستى آنان است كه همچون اكسير، قلب ماهيت مى‏‌كند و كامل ساز است.

  مراد از«قربى‏»هر كه باشد مسلماً از برجسته‏‌ترين مصاديق آن على عليه السلام است. فخر رازى مى‌‏گويد: «زمخشرى در كشاف روايت كرده:«چون اين آيه نازل گشت، گفتند: يا رسول الله! خويشاوندانى كه بر ما محبتشان واجب است كيانند؟ فرمود:على و فاطمه و پسران آنان».

  از اين روايت ثابت مى‌‏گردد كه اين چهار نفر «قرباى‏» پيغمبرند و بايست از احترام و دوستى مردم برخوردار باشند، و بر اين مطلب از چند جهت مى‌‏توان استدلال كرد:

1. آيه الا المودة فى القربى.

2. بدون شك پيغمبر فاطمه را بسيار دوست مى‌‏داشت و مى‏‌فرمود:«فاطمه پاره تن من است. بيازارد مرا هر چه او را بيازارد» و نيز على و حسنين را دوست مى‏‌داشت، همچنانكه روايات بسيار و متواتر در اين باب رسيده است. پس دوستى آنان بر همه امت واجب است.(3)

 

  پى‏‌نوشتها:

1. شورى/23.

2. سبا/47.

3. محبت پيغمبر نسبت‏ به آنان جنبه شخصى ندارد، يعنى تنها بدين جهت نيست كه مثلاً فرزند يا فرزندزاده او هستند، و اگر كسى ديگر هم به جاى آنها مى‏‌بود پيغمبر آنها را دوست مى‏‌داشت. پيغمبر از آن جهت آنها را دوست مى‏‌داشت كه آنها فرد نمونه بودند و خدا آنها را دوست مى‏‌داشت و الا پيغمبر اكرم فرزندان ديگرى هم داشت كه نه او با آنها به اين شكل محبت داشت و نه امت چنين وظيفه‌‏اى داشتند.

4.اعراف/158.

5. احزاب/21.

6. التفسير الكبير فخر رازى،ج‏27/ص‏166،چاپ مصر.

      منبع:برگرفته از مجموعه آثار استاد شهید مطهری، جلد 16، صفحه 278(پایگاه اطلاع‌رساني حوزه)

نظر
لینک مطلب :